red hat hacker

Ξέρω ότι τώρα τελευταία έχω παραμελήσει αρκετά το blog μου. Αυτό βέβαια δεν θα συνεχιστεί. Αποφάσισα να τερματίσω και το δικό σας “μαρτύριο” και το δικό μου.  Όπως καταλαβαίνετε το blog κλείνει.

Όχι μόνο επειδή δεν έχω ιδέες για να γράψω και γενικά κάτι να αλλά και επειδή την επόμενη χρονιά [2008], που είναι μια από τις πιο σημαντικές χρονιές για ‘μένα αφού θα περάσω και ‘γω με τη σειρά μου αυτό το μαρτύριο [χωρίς εισαγωγικά αυτή την φορά] των Πανελληνίων, ο ελεύθερος χρόνος που θα έχω θα είναι ελάχιστος, αν όχι ανύπαρκτος. Και αν τύχει κάποια στιγμή να έχω ελεύθερο χρόνο θα προτιμήσω να ξεκουραστώ και να αφήσω κανένα σχόλιο στα αγαπημένα μου blogs και όχι να μπλογκάρω.

Δεν ξέρω αν θα επιστρέψω. Ίσως πολύ μετά τις Πανελλήνιες όταν θα έχω ωριμάσει και θα έχω απογαλακτιστεί πλήρως.

Ένα ευχαριστώ

Δεν θα μπορούσα να φύγω έτσι όμως. Θα πρέπει να ευχαριστήσω και αυτούς που κάπως, κάποτε, για κάποιο λόγο άφησαν κάποιο ενθαρρυντικό, κάποιο αξιόλογο σχόλιο.  Επειδή οι σχολιαστές είναι μετρημένοι στα δάχτυλα:

Σοφία, Ελένη, gorgino, Ανδρέα, παρείσακτε, Μέμα,  Κωνσταντίνε, Nikolaki, adamo, mithrantir, antilogo, αρκούδε, HaVai, SiliconManC, Σπύρο, tsirman, Ηλία, Ιάκωβε, περιφερόμενος κάφρε, πρεζα tv, akamas, φλύαροε Αίολε, 

σας ευχαριστώ! (ελπίζω να μην ξέχασα κάποιον. Αν το έκανα ελπίζω να με συγχωρέσετε)

Δεν λέω αντίο. Λέω εις το επανιδείν!

Σήμερα κλείνω ακριβώς δύο μήνες [Ιούνιος-Μάιος] με τα Windows Vista στο φορητό. Διαβάζω σε διάφορα περιοδικά υπολογιστών γράμματα αναγνωστών γεμάτα παράπονα με τα Windows Vista. Όπως είπα 2 μήνες λειτουργίας έκλεισαν, 2 μήνες χωρίς προβλήματα, χωρίς “κολλήματα”…

Σε ένα προηγούμενο post που είχα γράψει για τον νέο φορητό και την εμπειρία των Vista έλαβα δύο αρνητικά σχόλια για αυτά:

Το πρώτο από τον φίλο par1sakto:

Εκτός του ότι αισθητικά δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω απ’ ότι προσφέρει εδώ και χρόνια το MacOsX και πρόσφατα και το Linux με Beryl, ειναι συν της άλλοις και γεμάτο προβλήματα. Ενδεικτικά θα σου πω πως η Dell θα αρχίσει να ξαναπουλάει τους υπολογιστές με προεγκατεστειμένα τα WinXP αντι για τα Vista. Σκοπός μου δεν είναι να σου χαλάσω τον ενθουσιασμό αλλά να σε προειδοποιήσω. Έχει πολλα προβλήματα σαν λειτουργικό. Τόσα πολλά μάλιστα που σύντομα θα βγει το πρώτο Service Pack!

και ένα δεύτερο από τον φίλο gorgino:

Ξου ξου Vista , macos και άντε για της δύσκολες μέρες xp! Έβαλα Vista και άντεξαν μόνο δυο εβδομάδες στην αρχή ήμουν ενθουσιασμένος αλλά μετά από κάποιες ώρες… Αισθητά πιο αργά από τα XP και γεμάτο από άχρηστα φρουφρου άσε που με 2G ram κολλούσαν σε Corel Photoshop. άστα να πάνε , νομίζω πως αν δεν έχεις απαίτησης από το σύστημα σου τρώγονται αν και θα σου κάνουν την ζωή δύσκολη. Εγώ θα σου πρωτινά με το επόμενο χαρτζιλίκι σου να αγοράσεις ένα Mac mini για να δεις τι γίνεται και στην απέναντι όχθη!

Σας βεβαιώνω, λοιπόν, ότι τα Vista δεν παρουσίασαν κανένα από τα προβλήματα που αναφέρουν παραπάνω οι δύο φίλοι bloggers. Ούτε η αισθητική με πειράζει [τόσα χρόνια δούλευα με '95, '98 και ΧP και τα Vista μπροστά τους είναι κορυφαία!], ούτε προβλήματα μου παρουσίασαν, ούτε πιο αργά είναι από τα XP και τα προγράμματα τρέχουν μια χαρά και κράτησαν παραπάνω από 2 εβδομάδες. Το μόνο μειονέκτημα που βρίσκω στα Vista είναι ότι έχουν μεγάλες απαιτήσεις [η αναβάθμιση από XP σε Vista δεν συμφέρει] και ότι δεσμεύουν ένα μεγάλο ποσοστό, συγκριτικά με τα XP, της φυσικής μνήμης. Συγκεκριμένα τα XP δεσμεύουν γύρω στο 5%-7% ενώ τα Vista γύρω στο 57%. Μόνο αυτό βρίσκω και τίποτα άλλο. Ίσως γιατί δεν είμαι και πολύ απαιτητικός χρήστης.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι τα αποκλείεται να πάω κάποια στιγμή στα Linux και MacOS και ότι θα μείνω για πάντα στα Vista ούτε ότι τα Vista δεν θα παρουσιάσουν προβλήματα στο μέλλον. Προς Θεού…

Update 2/07: Επειδή βρήκα ένα καλύτερο wallpaper των Maroon5 άλλαξα το desktop μου
- Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση -

Έπειτα από 4 ημέρες ξεκούρασης, ηρεμίας και… δροσιάς στο χωριό, επέστρεψα στην γρήγορη και κουραστική ζωή της μεγαλούπολης. Είδα πολλά πράγματα [που πραγματικά εμείς οι άνθρωποι των μεγάλων αστικών κέντρων είχαμε ξεχάσει], συνάντησα πολλά ενδιαφέροντα άτομα, άτομα που σίγουρα είχαν να σου διηγηθούν κάποια ενδιαφέρουσα ιστορία.

Η πρώτη μέρα πέρασε ήρεμα με μια βόλτα, κατά το βραδάκι, στα γραφικά ταβερνάκια του χωριού όπου μπορούσες να γευτείς τα ελληνικό, παραδοσιακό σουβλάκι, το επίσης παραδοσιακό κεμπάπ και όλα αυτά συνοδευμένα με ρετσίνα ή κόκκινο κρασί…

Την δεύτερη μέρα επισκεφτήκαμε με τη γιαγιά το εκκλησάκι του Αϊ-Γιάννη. Προσκυνήσαμε τις εικόνες, ανάψαμε τα καντήλια ενώ χτυπήσαμε και τρεις φορές την καμπάνα [κάθε απόγευμα στις 7 πρέπει να την χτυπάει κάποιος].

Στη συνέχεια κάναμε το ίδιο και στην παλιά εκκλησία του Αϊ-Γιάννη. Αυτή ήταν σε χειρίστη κατάσταση: μισογκρεμισμένη, κατεστραμμένη [εσωτερικά] και πιο “επικίνδυνη”…

…ενώ από μακριά μπορούσε κάποιος να διακρίνει το πιο βουνό Αυγό. Επιβλητικό [όσο κανένα άλλο], “γέρικο” και πιο καθαρό [να φανταστείτε στην κορυφή δεν υπάρχει ούτε ένα δενδράκι]. Το Αυγό προσφέρεται για πεζοπορεία, ορειβασία και για… νένες. Οι νένες είναι ένα είδος χόρτου [μπλιαχ!], ότι πρέπει για βράσιμο.

Αυτή ήταν η, κατά τα άλλα βαρετή, εκδρομή μου στο χωριό.

Η ΜΕΣΟΧΩΡΑ ΣΤΟ INTERNET
Για περισσότερα επισκεφτείτε τον επίσημο διαδικτυακό τόπο της Μεσοχώρας Τρικάλων: http://www.mesochoranet.gr/.

Αύριο πρωΐ πρωΐ [και συγκεκριμένα στις 6 π.μ.] αναχωρώ από Πάτρα για το χωριό. Πάω στη Μεσοχώρα, 4 ώρες από Πάτρα. Βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα μακριά από μια πολύ ωραία πολή, τα Τρίκαλα, αν έχετε ακουστά. Άκουσα ότι ο καιρός θα είναι πολύ καλός [ηλιακάδα και 38 βαθμοί]. Δεν θα πω τίποτα άλλο. Πήρα μαζί μου ζακέτες, φόρμες, πουλόβερ και φυσικά τον φορητό. Μόνο για τέσσερις μέρες. Λίγη ξεκούραση και μετά ξεκινά μια σκληρή προετοιμασία για τις Πανελλήνιες.

Πάω να δω γιαγιάδες και ξαδέρφια. Είχα ένα χρόνο να τους ‘δω. Μου έλειψαν. Εκεί δυστυχώς δεν θα έχουν DSL, αλλά θα αρκεστώ σε μια Dial-up σύνδεση. Επιστρέφω δριμύτερη την Τετάρτη το απόγευμα γεμάτος με πολλές φωτογραφίες.

Καλό σαββατοκύριακο!

Μετά την εκκωφαντική επιτυχία του “Songs about Jane” και τις επιτυχίες “This Love”, “She will be loved” και “Sunday Morning” οι αγαπημένοι μου Maroon5 επιστρέφουν με το νέο “It Won’t Be Soon Before Long” και με νέο drummer. Στη θέση του Ryan Dusick βρίσκεται ο εξίσου πολύ καλός Matt Flynn [ο οποίος έχει καταπληκτικό hair style-δείτε το video του Makes me wonder και θα καταλάβετε]. Οι Maroon5 επιστρέφουν με νέα, πρωτότυπα και πιο sexy ακούσματα από ποτέ. Ακούσματα που συνδυάζουν κάτι από pop, rock και funk ενώ το κερασάκι στην τούρτα βάζει η soul μουσική που ακούγεται σε μερικά κομμάτια. Από το νέο CD ξεχωρίζουν τα “Makes me wonder” [δείτε video εδώ], “Goodnight, Goodnight“ και “Nothing Lasts Forever“. Μπορείτε να ακούσετε τα previews των τραγουδιών πριν αγοράσετε το CD εδώ.

Καλή ακρόαση!

Give me something to believe in
Cause I don’t believe in you anymore
Anymore
I wonder if it even makes a difference,
It even makes a difference to try
And you told me how you’re feeling
But I don’t believe it’s true anymore
Anymore
I wonder if it even makes a difference to cry
(Oh no)
So this is goodbye

Maroon5, Makes me Wonder [chorus]

Όταν άνοιξα το blog είχα αποφασίσει να γράφω για θέματα που μου αρέσουν, που με ενδιαφέρουν. Για το μόνο θέμα που δεν θα έγραφα είναι η πολιτική [με όλη τη σημασία της λέξης].

Ίσως γιατί είναι ένας τομέας στον οποίο δύσκολα κάποιος, που δεν είναι μέσα στα πράγματα [όπως εγώ λ.χ.], μπορεί να εκφράσει - ασφαλή- γνώμη. Ίσως φταίει το μικρό της ηλικίας μου.

Μέχρι τώρα πίστευα πως δεν έχω εμπλακεί ποτέ, ούτε έχω εκφράσει ποτέ γνώμη, πάνω σε πολιτικά θέματα.

Έκανα λάθος. Το λάθος μου το κατάλαβα όταν ξεκίνησα να διαβάζω το Δίκαιο, μάθημα της Β’ Λυκείου [ο πλήρης τίτλος του μαθήματος είναι: Εισαγωγή στο Δίκαιο και τους Πολιτικούς Θεσμούς].

Η πολιτική, λέει είναι μια πραγματικότητα με την οποία κάθε άνθρωπος εμπλέκεται κάποια στιγμή στη ζωή του. Άλλωστε την συναντούμε παντού: στο σπίτι, στο σχολείο, στην επιχείρηση, στην εκκλησία(!).

“Στο σχολείο;” αναρωτήθηκα.

“Σκέψου Χάρη”, είπα από μέσα μου, “πού συναντάς την πολιτική μέσα στο σχολείο;”.

“Μα ναι” είπα ανυπόμονα, “φυσικά στο σύλλογο των καθηγητών”.

Ξανασκέψου Χάρη!

“Αααα ναι τώρα κατάλαβα, όταν ψηφίζουμε τα μαθητικά συμβούλια!”

Ξέρετε, όταν ψηφίζουμε το 5μελές και το 15μελές συμβούλιο.

Η αλήθεια είναι πως δεν το είχα προσέξει. Το ότι δηλαδή ψηφίζουμε για τα μαθητικά

συμβούλια είναι πολιτική. Κι όμως είναι. Άρα τα “πιστεύω” μου στην αρχή ήταν εντελώς λανθασμένα. Έχω εμπλακεί με την πολιτική, και μάλιστα πολλές φορές!

Η αδιαφορία μου, όμως, και η άγνοια μου για την πολιτική δεν σταματάει εδώ.

Όταν τυχαίνει να διαβάζω καμιά εφημερίδα [το συνηθίζω τα "Σαββατοκυριακάτικα" πρωϊνά, όταν δεν έχω διάβασμα] πάντα προσπερνώ τις σελίδες που μιλούν για πολιτική. Προσπερνώ και διαβάζω είτε άλλα νέα από την Ελλάδα, είτε νέα του κόσμου, είτε επιστημονικά άρθρα, αλλά όχι πολιτική. ΟΧΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!

Το ίδιο κάνω και με την τηλεόραση. Προσπερνώ τα πολιτικά “παράθυρα” τύπου Ευαγγελάτου και Χατζηνικολάου, ακούω για άλλα νέα της Ελλάδας, νέα του κόσμου ακόμη και κουτσομπολίστικα θέματα, αλλά όχι πολιτική. ΟΧΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!

Την αδιαφορία μου για την πολιτική ενίσχυση και ο λόγος που η εφημ. “Ελευθεροτυπία” έδιωξε τους Schooligans. Ακούς εκεί, “οι Schooligans έχει χάσει τον πολιτικό τους χαρακτήρα”! Έτσι η αδιαφορία μετατράπηκε σε οργή…

Θα ήθελα να ακούσω και τις δικές σας απόψεις πάνω σε θέματα πολιτικής. Ασχολείστε ή τα αγνοείτε… όπως εγώ;

Πείτε μου τις απόψεις σας αφήνοντας ένα σχόλιο αλλά και απαντώντας σε αυτή την δημοσκόπηση που έφτιαξα: Θετικά και αρνητικά συναισθήματα για την πολιτική.

Προσπάθησα να το ‘δω ολόκληρο video [έτσι για να μπορώ να εκφράσω και ‘γω γνώμη στις συζητήσεις των μεγάλων].

Δεν άντεξα όμως και στα δύο δευτερόλεπτα το έκλεισα.

Τελικά, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Κάτι γίνεται μέσα στη σχολή τους.

Κάποια στιγμή οι “μεγάλοι” δημοσιογράφοι πρέπει να το ψάξουν και να ενημερώσουν κι εμάς.